Mακρινίτσα-Πουριανός Σταυρός-Πουρί

Kορυφές Αηδονάκι, Πλιασίδι, Κόκκινη Ράχη, Ράχη Γύφτου

Απόσταση: 17,2 χλμ.
Διάρκεια: 7-7,5 ώρες με στάσεις, καθαρός χρόνος πορείας 5.50΄
Υψόμετρο: από 620 μ. (Μακρινίτσα) σε 1590 μ. (Πουριανός Σταυρός) σε 490 μ. (Πουρί)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, λίγες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Αγία Παρασκευή Μακρινίτσας, Φλάμπουρο

Κατεβάστε ίχνος GPS:  Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

          Η διαδρομή αυτή αποτελούσε παλιά τον συντομότερο δρόμο για να πάει κανείς από το Βόλο στο Πουρί, 5 ώρες με τα ζώα. Είναι επίσης και η ψηλότερη πορεία που μπορεί να περπατήσει κανείς στο Πήλιο, φθάνοντας σε υψόμετρο σχεδόν 1600 μέτρων. Με την κατασκευή στρατιωτικών ραντάρ στον Πουριανό Σταυρό στα τέλη της δεκαετίας του 60, η κορυφή έγινε απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή και η διαδρομή εγκαταλείφθηκε. Τα τελευταία χρόνια όμως, η φύλαξη των εγκαταστάσεων δεν είναι πια αυστηρή. Έτσι κι αλλιώς, η επιλεγείσα διαδρομή αποφεύγει να περάσει από τις εγκαταστάσεις στην κορυφή, αλλά τις παρακάμπτει περνώντας λίγο ανατολικότερα, για να μη δημιουργηθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα.

      Μόλις φθάνουμε στο πάρκινγκ της Μπράνης στη Μακρινίτσα, εκεί όπου τερματίζει ο ασφαλτόδρομος,  βλέπουμε δεξιά μας να ανηφορίζει καλντερίμι. Σε ένα δέντρο είναι καρφωμένη πινακίδα με ένδειξη «Πουρί», φτιαγμένη, όπως και πολλές άλλες ακόμα, από τον πρόωρα χαμένο περιπατητή-εργάτη του Πηλίου, το Δημήτρη Κότταλη. Μπορούμε να ξεκινήσουμε και από την κρήνη που υπάρχει στο πάρκινγκ. Το καλντερίμι ανηφορίζει ανάμεσα στα σπίτια του χωριού, περνά από ένα πεύκο με παγκάκι και από δύο κρήνες και βγαίνει σε στενό χωματόδρομο, που μας οδηγεί σε λίγα μέτρα στο παλιό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής.

Ο Βόλος από το καλντερίμι 
         Η ηρεμία και ομορφιά του χώρου δικαιολογεί μια στάση και, αφού δροσιστούμε από την κρήνη, συνεχίζουμε για λίγο προς τα πάνω στο χωματόδρομο. Μετά από δεξιά στροφή του, βρίσκουμε το μονοπάτι στα αριστερά. Σε λίγο βγαίνουμε σε άλλον χωματόδρομο, που σε λίγα μέτρα στρίβει και αυτός δεξιά,  τερματίζει και μπαίνουμε σε μονοπάτι-καλντερίμι, που ανηφορίζει μέσα σε πυκνό ρουμάνι (δάσος καστανιάς).
Πηγαίνοντας προς Τρανό Ίσωμα
     Διασχίζουμε έναν πρώτο αγροτικό δρόμο και λίγο παραπάνω βγαίνουμε σε άλλο δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο προς τα αριστερά και, προσέχοντας στη δεξιά πλευρά, ξαναμπαίνουμε στο μονοπάτι  που ανηφορίζει στο καστανωτό. Πιο πάνω βαδίζουμε παράλληλα με αυλάκι νερού βλέποντας και άλλη πινακίδα προς ”Πουρί”. Τελικά, περνώντας πλάι από δεξαμενή, μπαίνουμε σε χωματόδρομο κτήματος, o οποίος σε λίγα μέτρα  βγαίνει στον κύριο  δρόμο που έρχεται από τη Μακρινίτσα. Πάμε για λίγα μέτρα αριστερά και βρισκόμαστε σε διασταύρωση δίπλα σε τσιμενταύλακα, όπου ο κατηφορικός δρόμος πάει προς Μακρινίτσα-Προφήτη Ηλία και γεφύρι Καρυάς.
       Εμείς εδώ πάμε δεξιά βορειοανατολικά, σε ευθύ ανηφορικό δρόμο. Είμαστε στην περιοχή Τρανό Ίσωμα, όπου υπάρχουν κτήματα με μηλιές. Πιο πάνω έχουμε αριστερά μας μαρμάρινη επιγραφή από το 1938, σε ανάμνηση της κατασκευής του τσιμενταύλακα που κατέβαζε το νερό από το Φλάμπουρο.  Σε λίγο, ο τσιμενταύλακας στρίβει δεξιά και μπαίνει μέσα στο δάσος οξιάς. Λίγα μέτρα πιο πέρα, μπαίνουμε κι εμείς δεξιά στο μονοπάτι που έχει κόκκινα σημάδια, όπως σε όλη τη διαδρομή.
Μονοπάτι στο δάσος οξιάς προς Φλάμπουρο

         Από ένα σημείο έχουμε θαυμάσια μακρινή θέα της λίμνης Κάρλας προς τα δυτικά. Η πορεία μας είναι για λίγο ανατολική, μετά περνάμε ένα ρέμα και συνεχίζουμε βορειοανατολικά σε ωραίο μονοπάτι. Βγαίνουμε τελικά σε δρόμο, ο οποίος μας φέρνει σύντομα στην κοίτη του μεγάλου ρέματος της Καλιακούδας (Ξηριά).

Ανεβαίνοντας στην κοίτη του Ξηριά

     Καθώς βαδίζουμε μέσα στην ομαλή φαρδιά κοίτη, σε τετρακόσια μέτρα περίπου ο τσιμενταύλακας έρχεται από δεξιά  μας και πάει αριστερά στην πηγή Φλάμπουρο, όπου τερματίζει. Ακριβώς στο σημείο του τερματισμού του, βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο ανηφορίζει με ελιγμούς στην πετρώδη πλαγιά.

          Βαδίζοντας  πάνω στη ράχη και ανηφορίζοντας συνεχώς, βγαίνουμε πιο πάνω σε ανοιχτό μέρος με θαυμάσια θέα προς ανατολή και νότο. Αριστερά μας ανατολικά είναι η κορυφή Κοτρώνι (1550 μ.) και πιο πέρα στο νότο οι κορυφές Αηδονάκι (1537 μ.) με τον πύργο-κεραία του ΟΤΕ, Πλιασίδι (1547 μ., επίσης με κεραίες), Κόκκινη Ράχη και Ράχη Γύφτου (1340 μ.). Εδώ, αν ο καιρός είναι καλός, αξίζει οπωσδήποτε να κάνουμε μια στάση, επιβεβλημένη έτσι κι αλλιώς μετά από τόσην ανηφόρα.
      Λίγα μέτρα πιο πάνω, βγαίνουμε σε στενό εγκαταλελειμμένο δρόμο, όπου πάμε δεξιά. Σε πενήντα μέτρα βγαίνουμε λοξά σε φαρδύ χωματόδρομο (o οποίος αριστερά πηγαίνει στο Δυτικό Καταφύγιο) και σε ακόμα πενήντα μέτρα στην άσφαλτο που έρχεται από τα Χάνια και πάει στα ραντάρ. Μετά από εξακόσια μέτρα ανηφορικά στην άσφαλτο, καθώς κάνει κλειστή αριστερή στροφή κάτω από τα ραντάρ, πάμε δεξιά σε χωματόδρομο. Μετά από άλλα εξακόσια μέτρα, καθώς ο δρόμος στρίβει αριστερά, βρίσκουμε το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια που διασχίζει το δρόμο ερχόμενο από την κορυφή και πάμε προς τα κάτω. Από εδώ και πέρα, θα κατηφορίζουμε συνεχώς μέχρι να φτάσουμε στο Πουρί.

Κοιτάζοντας προς το νότο από τον Πουριανό Σταυρό

        Σε λίγα μέτρα φθάνουμε σε άλλο αξιόλογο σημείο, με ακόμα ευρύτερο ορίζοντα. Φαίνονται οι Αγριόλευκες (1470 μ.) με τις πίστες του σκι, πιο πίσω το Σχιντζουράβλι (1450 μ.) με τη Δραμάλα να σβήνουν ομαλά στο Αιγαίο. Νέα στάση εδώ για απόλαυση της ομορφιάς του Πηλίου, που είναι ανεξάντλητη.
        Συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που κατηφορίζει σε πυκνό δάσος οξιάς στη ράχη Ξεφόρτι με κατεύθυνση βορειοανατολική. Είναι καθαρό και σηματοδοτημένο σε όλο το μήκος του. Σε ορισμένα σημεία δημιουργούνται παράλληλες διαδρομές, που ενώνονται σε λίγο ξανά.  Αρκετά πιο κάτω, διασχίζουμε ένα δρόμο (που αριστερά πηγαίνει και τερματίζει στην καλύβα των κυνηγών στα Καναλάκια, συναντώντας εκεί τις διαδρομές Μακρινίτσα-Δυτικό Καταφύγιο-Πουρί και Μακρινίτσα-Λαγωνίκα-Πουρί) και σε λίγο ένα δεύτερο, που πάει προς Αγία Μαρίνα. Περνάμε από ξέφωτο με τριγωνομετρικό κολονάκι (1103 μ.) και παρακάτω έχουμε δεύτερο ξέφωτο δεξιά μας.
     Τελικά, αφού διασχίσουμε και άλλον ένα δρόμο, το μονοπάτι  βγαίνει στην επάνω μεριά της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας, δίπλα στη στέρνα που μαζεύει τα νερά από τον τσιμενταύλακα. Η εκκλησία χτίστηκε πριν από έναν αιώνα και πλέον, με αφορμή την παραχώρηση της χρήσης της πηγής της Λαγωνίκας στην κοινότητα Πουρίου το 1891, γεγονός πολύ σημαντικό  τότε για το χωριό, που είδε το πρώτο νερό να φθάνει στο ορισμένο σημείο την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου.

Αγία Μαρίνα Πουρίου

      Συνεχίζουμε ακολουθώντας τον τσιμενταύλακα, που κατηφορίζει δεξιά από την εκκλησία, φθάνουμε σε δεύτερη στέρνα και μπαίνουμε σε χωματόδρομο. Λίγο παρακάτω, λοξά αριστερά στην πινακίδα φεύγει το κύριο μονοπάτι προς το Πουρί. Το φαρδύ μονοπάτι κατηφορίζει βορειοανατολικά, διασχίζει δύο δρόμους (αγνοούμε μονοπάτια στα αριστερά), περνά δίπλα από ένα κτήμα που έχουμε αριστερά και, φθάνοντας σε άλλο κτήμα με μηλιές που είναι δεξιά μας,  ευθεία κάτω συνεχίζει για Πουρί, ενώ αν πάμε δεξιά μέσα στο κτήμα, θα βγούμε στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία κάνοντας μια μικρή παράκαμψη, που όμως αξίζει τον κόπο.

Προφήτης Ηλίας Πουρίου

         Στη συγκεκριμένη πορεία, εμείς ακολουθήσαμε μια εναλλακτική, λίγο νοτιότερη διαδρομή για να περάσουμε από τον  Προφήτη Ηλία. ΄Ετσι, συνεχίσαμε στο δρόμο και παρακάτω στρίψαμε δεξιά σε διασταύρωση βλέποντας τα σημάδια. Ο δρόμος διακόσια μέτρα πιο πέρα, φθάνοντας σε κτήμα κάνει φουρκέτα αριστερά, περνάει ένα ρεματάκι, τερματίζει και συνεχίζει ευθεία μπροστά μονοπάτι στενό, αλλά εμφανές και σηματοδοτημένο, κατηφορίζοντας μέσα σε καστανόδασος.

Βαδίζοντας στο ρουμάνι (καστανωτό)

       Το μονοπάτι τελικά βγαίνει στο κτήμα με τις μηλιές και γίνεται στενός δρόμος. Σε διασταύρωση με πινακίδα πάμε δεξιά (εδώ, πενήντα μέτρα αριστερότερα, περνά στην άκρη του κτήματος το κύριο μονοπάτι που προανέφερα-μπορούμε να έρθουμε και από εκεί)  και στη συνέχεια σε νέα διασταύρωση αριστερά κατηφορικά και σύντομα φθάνουμε στον Προφήτη Ηλία, όπου υπάρχει και ξύλινο κιόσκι. Η θέση προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς τη Ζαγορά, το Χορευτό, το Ανήλιο και το Μούρεσι, από τη θάλασσα του Αιγαίου με τις Βόρειες Σποράδες μέχρι ψηλά στις κατάφυτες κορυφές  Κοτρώνι και Πουριανό Σταυρό.

Θέα από τον Προφήτη Ηλία Πουρίου. Σε πρώτο πλάνο Ζαγορά και Χορευτό.

       Κατηφορίζοντας το δρόμο από τον Προφήτη Ηλία, περνάμε δίπλα από κτήματα και κατόπιν βρίσκουμε εύκολα τη συνέχεια του κύριου μονοπατιού, το οποίο παρακάτω ξαναβγαίνει σε δρόμο. Φθάνοντας σε δεξαμενή υδραγωγείου, εκεί όπου ο δρόμος τερματίζει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά περνώντας τον τσιμενταύλακα και αμέσως βρίσκουμε το καλντερίμι, που μας φέρνει μέσα στο χωριό. Η διαδρομή μας τερματίζει στην επάνω πλευρά της πλατείας του Πουρίου, στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

Πουρί

About pelionwalks

We are a society who promote the restoration and use of old footpaths in the South Pelion area.
This entry was posted in Walk Descriptions. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s