Horto Mill Pool

Photo’s of the Mill Pool, in the valley behind Horto. We’ll be looking to incorporate this in a walk shortly. Derek

gilljan 010 gilljan 011 gilljan 012 gilljan 013 gilljan 014 gilljan 015gilljan 016 Photo-0011 Photo-0012 Photo-0013 Photo-0014 Photo-0015 Photo-0016

Posted in Uncategorized | 2 Comments

Veneto-Flamouri monastery-Ano Kerasia

Distance: 12,9 km
Duration: 5,5 hours with stops (walking time 4.15′)
Altitude: from 250 m (Veneto) to 780 m (Stavros) to 650 m (Ano Kerasia)
Signed with: red marks, signs
Drinking water on route: yes (Flamouri mon.)
 Download GPS track:   The route at Wikiloc    The route at Everytrail      

        A beautiful trail in North Pelion, mostly on kalderimi (cobblestone) and earth path with small sections of dirt road. Having arrived at Ano Kerasia, one can continue walking for one and a half hour to Kato Kerasia (see the trail Kato Kerasia-Ano Kerasia). Please note also that the asphalt to Ano Kerasia is not suitable for large buses.

        Starting from the car parking in Veneto, we walk up the concrete steps to reach the village square. Climbing a few more steps, we join the concrete road which goes uphill in an easterly direction, ultimately ending at Petromelisso beach. We pass next to the chapel of Agios Nikolaos and exit the village. We walk past a junction with a road to the left that goes to Koulouri beach and two more junctions with uphill roads on the right.
Signs at path entrance near Veneto

        We soon notice  a multitude of signs on our right side, marking the entrance of the path to Flamouri monastery. We walk in a southerly direction assisted by red marks and a few signs,  on flat terrain alternating between forest and low vegetation. In some sections the vegetation creates virtual tunnels to pass through.
Vegetation tunnel near Veneto

        Leaving behind a small stream first, we soon start descending towards a large and wild stream, called Kakorema (meaning bad stream), the ending of which at the sea is Petromelisso beach. Walking down the slope, we pass next to an old ruined stone hut.
Kakorema stream

       After crossing the stream, we continue uphill on the overgrown opposite slope, to reach an open rocky plateau on the ridge, called Petrialo. At this point an unclear and unmarked path joins in following the ridge, coming from the sea. This is a good place to have a stop for rest.
      We continue on the main path with the red signs slightly downhill, almost on a straight line, towards the Monastery’s stream. Before reaching the stream bed, ignore a narrow uphill path to the right. We cross the stream and after a small straight section we come across a  signed junction, where a wide path coming from the monastery`s ruined littoral estate at Agios Nikolaos beach joins in from the left. We head right and start climbing with zigzags,  frequently finding sections of kalderimi.

     On the ridge, we find a yellow sign. Here on our left a path goes downhill to pass the Vathoulomeni stream, and leads to Koromilia peak-Alfons monument and Paliocastro of Veneto (see the  respective trails). 

Flamouri monastery

        We continue slightly uphill on the main path, which soon leads us to the monastery of Flamouri. Βuilt in 1595 A.D. by monk Simeon, it celebrates on the 6th of August (Transfiguration of Christ the Saviour) and currently has four monks. Women are not allowed inside, but male visitors of a limited number will be offered food and lodging. Restauration works are undergoing. From Veneto to Flamouri it is a 3-hour trek including stops (walking time 2.20′).

Flamouri monastery interior

     After visiting the historical monastery and filling our water supplies from its fountain, we continue walking uphill through chestnut and beech trees. We leave a junction with a narrow path on the left going to Sourvia monastery and then pass the stream amidst an impressive scenery with water running through tall beech trees and big rocks.

    Climbing further on, we reach the location called Stavros to enter a dirt road and follow it downhill. Half an hour later we reach a plateau in the area of Kato Goura. On our left an earth road goes uphill towards Kokkinogia, Ovrios beach and Pouri. We walk straight ahead and in one hundred and fifty meters we have on our left a water pit  for cattle animals to drink.
Beech forest near Kato Goura

     From here one could continue on the road to reach Ano Kerasia, but it definitely is a better choice to take the path, so we take a left turn following the red marks and soon pass next to the spring of Kato Goura, seen under a tall beech tree. The path continues through a beautiful beech forest in a southwest direction. Further on, we come next to a fenced property on the left and enter a dirt road. After fifty meters on that road, we turn right downhill at an angle, to find the kalderimi which takes us to the ruined stonebridge of Geladistra. We pass the stream crossing the bed next to the remains of the bridge and continue uphill on the other side on a wide path.
     Reaching the ruins of the village, the path becomes unclear. However, we walk slightly downhill to the left to find the fountain that lies in the small stream below. From there a kalderimi winds up, opening at the village square with the renovated church of Agii Apostoli.
Posted in Walk Descriptions | Leave a comment

Makrinitsa-Pourianos Stavros-Pouri

View to the south from Pourianos Stavros

Distance: 17,2 km
Duration: 7-7,5 hours with stops (walking time: 5.50’)
Altitude: from 620 m. (Makrinitsa) to 1590 m. (Pourianos Stavros) to 490 m (Pouri)
Signed with: red marks, some metal signs
Drinking water on route:  Agia Paraskevi of Makrinitsa
Download GPS track:   The route at Wikiloc    The route at Everytrail     

     This used to be the shortest route from Volos to Pouri, 5 hours by mule. It also is the highest trail one can walk in Pelion mountain, reaching a maximum altitude of almost 1600 meters. Following the construction of  military radars at Pourianos Stavros in the late 60`s, the peak became a restricted military zone and the trail was abandoned. Over the last years though, guarding is less strict than it used to be. Anyway, this particular route avoids the installations at the top, bypassing them from the east, in order to keep away from any trouble.

       Entering Brani parking lot in Makrinitsa, at the end of the asphalt road, we see on our right a kalderimi (cobblestone path) heading uphill. A sign indicating “Pouri” can be seen on a tree. It was made, along with  many others, by the late Pelion hiker, Dimitris Kottalis. One can also start from the fountain in the parking. The kalderimi winds uphill through the houses, passing by a lone pine tree next to a bench and two fountains and eventually opens to a narrow dirt road, which leads us to the old monastery of Agia Paraskevi.
Volos city as seen from Makrinitsa

       Having enjoyed a refreshing stop in that tranquil spot, after filling our water supplies, we continue uphill on dirt road. After a right turn we find the path on our left. It soon opens to another dirt road turning right. We continue on a path with sections of kalderimi, climbing into a dense chestnut forest.
On the path to Trano Isoma

       We cross an earth road and further up turn left on another road. Watching on our right side, we find the path again, climbing among chestnut trees. Further up, we walk parallel to a water ditch, noticing another sign towards “Pouri”. Passing next to a water tank, we enter a secondary dirt road, which after a few meters joins the main dirt road coming from Makrinitsa. The location is called Trano Isoma. We continue to the left and in twenty meters reach a junction next to a concrete ditch. The downhill road leads to Makrinitsa-Profitis Elias chapel and Karya stone bridge.We elect to go right, heading northeast on a straight uphill road, passing next to apple tree orchards. 
       Further up, we find a marble sign from 1938 on the left, commemorating the construction of the irrigation ditch bringing water from Flambouro spring. After a while the ditch turns right, entering into the beech forest. A few meters on, we turn right too, following the path which is marked with red marks, just like the entire trail.
Path in beech forest going to Flambouro

    From a certain point, we have a magnificent distant view of lake Karla to the west. Our course is to the east and after crossing a stream we continue northeast onto a marvellous path. Eventually, we join a dirt road which soon leads us to the bed of Kaliakouda stream.
Walking along Kaliakouda stream riverbed

      Walking into the wide riverbed, after about four hundred meters the concrete ditch takes a turn from our right side and  comes to end at Flambouro spring on the left. There we find the path again and start climbing a rocky slope.

      Walking on the ridge steadily uphill, we come up to an open space, having an excellent view to the east and south. On our left to the east we see Kotroni peak (1550 m.) and to the south peaks Aidonaki (1537 m.) with the telecommunications antenna tower and Pliasidi (1547 m.) with antennas as well, Kokkini Rachi and Rachi Giftou (1340 m.). If the weather allows, a stop here is mandatory.
      A few meters up, we join a narrow abandoned road and go right. Fifty meters on, it joins a wide earth road, (which to the left goes to the western Refuge) and in another fifty meters reach the asphalt from Hania  leading to the radars at Pourianos Stavros peak. After six hundred meters on the asphalt uphill, as it takes a sharp left turn just under the radars, we go right on a dirt road. After another six hundred meters, as the road turns left we find the path with the red marks crossing the road and head downhill. From this point on, it`s a steady downhill walk until we reach Pouri.
View to southeast from Pourianos Stavros

      In a few meters, we reach another excellent spot with an even broader view. We can see Agriolefkes peak (1470 m.) featuring ski tracks, and behind it Schidzouravli (1450 m.) and Dramala fading beautifully into the Aegean. Another stop to enjoy Pelion`s inexhaustible beauty is needed here.
      We continue downhill into dense beech forest walking on the ridge called Kseforti, heading northeast. The path is clear and well marked all along. At some points parallel routes arise, meeting again shortly. Further down, we cross a road (which to the left comes to end at the hunters` hut in Kanalakia area, connecting to the Makrinitsa-West Refuge-Pouri and Makrinitsa-Lagonika-Pouri trails) and then cross another road that heads to Agia Marina chapel. We pass through a clearing locating a concrete pole (1103 m) and further down come across a second clearing on the right.
Agia Marina chapel
     Eventually, after crossing another road, the path opens on the upper side of Agia Marina chapel, next to the open tank that collects water coming by a concrete ditch. The church was built over a century ago, following permission to use water from Lagonika spring being allowed to the community of Pouri in 1891, a significant event for the village at the time. Water then happened to arrive at the spot on the nameday of St. (Agia) Marina, on the17th of July.
    We continue following the concrete ditch on the right side of the church and  reach another open water tank.  Walking on a dirt road, we meet a signpost at the junction with the main path to Pouri on the left. It`s a wide downhill path heading northeast, crossing twice a dirt road (we ignore two junctions with paths on the left), passing next to an apple tree orchard on the left and, reaching another apple orchard on our right, it continues straight down towards Pouri. At that point, if we elect to go right into the orchard, we can visit Profitis Elias chapel, a minor detour well worth the trouble.
Profitis Elias chapel
      In this particular walk, we followed an alternative southern route to visit Profitis Hlias. Instead of entering the path at the signpost, we continued on the road and further on we turned right at a junction marked with red marks. This road in two hundred meters reaching an orchard takes a sharp left turn, crosses a stream and ends. A narrow but visible and marked path continues straight ahead, descending in chestnut forest.
Chestnut forest on the way to Profitis Elias
      The path opens to the apple tree orchard mentioned earlier and becomes a narrow earth road. Reaching a signed junction, fifty meters away from the main path which passes at the left (northern) side of the ochard, we turn right and soon find ourselves at Profitis Elias chapel, next to a wooden kiosk. This location offers an excellent view to the villages of Zagora, Chorefto, Anilio and Mouresi, from the Sporades Islands and the Agean Sea down below, up to the overgrown peaks of Kotroni and Pourianos Stavros.
View from Profitis Elias chapel

        Going down the road from Profitis Elias, we pass next to orchards and then find easily the path again, which opens to an earth road further down. Reaching a concrete water tank at the end of the road, we go right over a concrete ditch and immediately find the kalderimi, leading to the village central (upper) square containing the main church of Agios Dimitrios.

Posted in Walk Descriptions | Leave a comment

Βένετο-Μονή Φλαμουρίου-Άνω Κερασιά

 Απόσταση: 12,9 χλμ.
Διάρκεια: 5,5 ώρες με στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 4.15΄)
Υψόμετρο: από 250 μ. (Βένετο) σε 780 μ. (Σταυρός) σε 650 μ. (Άνω Κερασιά)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (μονή Φλαμουρίου)

Κατεβάστε ίχνος GPS:    Η διαδρομή στο Wikiloc     Η διαδρομή στο Everytrail         

      Μια πολύ όμορφη διαδρομή στο Βόρειο Πήλιο, κυρίως σε καλντερίμι-μονοπάτι με μικρά τμήματα χωματόδρομου, που περνά από το μοναστήρι του Φλαμουρίου. Από την Άνω Κερασιά, μπορούμε  να συνεχίσουμε βαδίζοντας για μιάμιση ώρα ακόμα (βλέπε διαδρομή Κάτω Κερασιά-Άνω Κερασιά) για να φθάσουμε στην Κάτω Κερασιά. Να σημειωθεί επίσης ότι στην Άνω Κερασιά πηγαίνει ασφαλτόδρομος, ο οποίος όμως δεν δέχεται μεγάλα λεωφορεία.

         Ξεκινώντας από το πάρκινγκ των αυτοκινήτων στο Βένετο, ανεβαίνουμε στα σκαλοπάτια και βγαίνουμε στην πλατεία.  Ανεβαίνοντας λίγα ακόμα σκαλοπάτια, βγαίνουμε στον τσιμεντόδρομο που ανηφορίζει προς τα ανατολικά, πηγαίνοντας προς την παραλία Πετρομέλισσο. Περνούμε δίπλα από το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και βγαίνουμε από το χωριό. Αφήνουμε διασταύρωση με δρόμο αριστερά που πηγαίνει προς την παραλία Κουλούρι και  άλλες δύο διασταυρώσεις με δρόμους που ανηφορίζουν δεξιά.
           Σε λίγο βλέπουμε στη δεξιά πλευρά του δρόμου τις ταμπέλες που σηματοδοτούν το μονοπάτι-καλντερίμι προς τη μονή Φλαμουρίου. Το ακολουθούμε με κατεύθυνση γενικά νότια, βοηθούμενοι από τα κόκκινα σημάδια και από μερικές πινακίδες. Κινούμαστε σε ίσιωμα, με εναλλαγές δάσους και πετρώδους εδάφους με χαμηλή βλάστηση. Σε ορισμένα κομμάτια βαδίζουμε μέσα σε πραγματικό τούνελ από βλάστηση.

Τούνελ από βλάστηση κοντά στο Βένετο

        Περνούμε ένα πρώτο μικρό ρέμα και σε λίγο αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς μια μεγάλη άγρια ρεματιά, το Κακόρεμα, η κατάληξη της οποίας στη θάλασσα είναι το Πετρομέλισσο. Κατηφορίζοντας, περνάμε από ερειπωμένο πέτρινο καλύβι δίπλα στο μονοπάτι.


        Αφού περάσουμε τη ρεματιά, ανηφορίζουμε συνεχώς στη δασωμένη πλαγιά, μέχρι που φθάνουμε σε ανοικτό πετρωτό πλάτωμα πάνω στη ράχη, στην τοποθεσία Πετριάλο. Στο σημείο αυτό έρχεται και ασαφές μονοπάτι, χωρίς σημάδια, ακολουθώντας τη ράχη από τη θάλασσα.  Εδώ σίγουρα θα κάνουμε  μια στάση, και κατόπιν συνεχίζουμε στο μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια, που κατηφορίζει ομαλά σχεδόν ευθεία προς τη ρεματιά του μοναστηριού. Λίγο πριν φθάσουμε στην κοίτη, αγνοούμε ανηφορικό μονοπάτι δεξιά. Περνούμε  το ρέμα και βαδίζοντας για λίγο ευθεία, συναντούμε διασταύρωση με πινακίδα, όπου έρχεται από αριστερά μονοπάτι από το παραλιακό επίνειο της μονής στον Αγιο Νικόλαο. Εμείς πάμε δεξιά και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε με συνεχείς ελιγμούς (καγκιόλια), βρίσκοντας συχνά και τμήματα καλντεριμιού.

         Φθάνοντας επάνω στη ράχη, συναντούμε κίτρινη πινακίδα. Εδώ αριστερά φεύγει μονοπάτι που κατηφορίζει στη ρεματιά Βαθουλωμένη, πηγαίνοντας προς Κορομπλιά-μνημείο Αλφόνς αλλά και προς  Παλιόκαστρο (βλέπε τις αντίστοιχες διαδρομές). Εμείς όμως συνεχίζουμε να ανηφορίζουμε ομαλά ευθεία στο κύριο μονοπάτι, το οποίο σύντομα μας φέρνει στην ιστορική μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Φλαμουρίου. Iδρύθηκε το 1595 από τον  όσιο Συμεών, γιορτάζει στις 6 Αυγούστου και έχει τέσσερις μοναχούς. Είναι άβατο για τις γυναίκες, όμως προσφέρει τη δυνατότητα φιλοξενίας σε μικρό αριθμό ανδρών επισκεπτών. Την περίοδο αυτή εκτελούνται εργασίες ανακαίνισης. Από το Βένετο μέχρις εδώ χρειαστήκαμε περίπου τρείς ώρες πορείας με στάσεις (καθαρός χρόνος 2.20′).

Μονή Φλαμουρίου

        Αφού περιηγηθούμε στο μοναστήρι και δροσιστούμε από τη βρύση, συνεχίζουμε ανηφορίζοντας ανάμεσα σε καστανιές και κατόπιν σε οξιές. Αφήνουμε διασταύρωση με στενό μονοπάτι αριστερά που κατευθύνεται προς τη μονή Σουρβιάς και περνούμε το ρέμα, σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό με τρεχούμενο νερό, μεγάλους βράχους και πανύψηλες οξιές.

     Πιο πάνω, φθάνουμε στην τοποθεσία Σταυρός και μπαίνουμε σε χωματόδρομο, τον οποίο ακολουθούμε κατηφορίζοντας. Μετά από μισή ώρα περίπου φθάνουμε σε πλάτωμα στην περιοχή της Κάτω Γούρας. Αριστερά ανηφορίζει δρόμος προς Κοκκινόγεια-Οβριό. Εμείς βαδίζουμε ευθεία και σε εκατόν πενήντα μέτρα έχουμε στα αριστερά μας ποτίστρα και νερόλακκο (σουβάλα).

Το μονοπάτι από την Κάτω Γούρα

      Εδώ θα  μπορούσαμε να συνεχίσουμε και από το δρόμο για να πάμε στην Άνω Κερασιά, όμως είναι σαφώς προτιμότερο να πάμε από το μονοπάτι. Έτσι, στρίβουμε αριστερά και σε λίγο έχουμε αριστερά μας την πηγή της Κάτω Γούρας, κάτω από μια μεγάλη οξιά. Το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια πορεύεται μέσα σε ωραίο δάσος με κατεύθυνση νοτιοδυτική. Πιο πέρα έχουμε αριστερά μας περιφραγμένο κτήμα, στο οποίο καταλήγει και αγροτικός δρόμος. Βαδίζουμε για πενήντα μέτρα στο δρόμο και μετά πάμε λοξά δεξιά κατηφορικά, για να βρούμε αμέσως το καλντερίμι, το οποίο μας φέρνει στο γκρεμισμένο γεφύρι της Γελαδίστρας. Περνούμε το ρέμα διασχίζοντας την κοίτη και ανηφορίζουμε στην άλλη πλευρά σε φαρδύ μονοπάτι.
     Φθάνοντας στα πρώτα ερειπωμένα σπίτια του χωριού, το μονοπάτι γίνεται ασαφές. Eδώ πάμε  λοξά κατηφορίζοντας προς τη βρύση μέσα στην αβαθή ρεματιά αριστερά μας. Από εκεί ανηφορίζει καλντερίμι, που μας φέρνει τελικά στην πλατεία με την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων.     

Posted in Walk Descriptions | Leave a comment


Distance: 14,5 km
Duration: 7 hours with stops (walking time: 5.10′)
Altitude: from 1300 m. (EOS refuge) to 1470 m. (Agriolefkes) to 490 m. (Tsangarada)
Signed with: red marks, metal signs
Drinking water on route: No

Download GPS track:    The route at Wikiloc     The route at Everytrail
       A classic long trail in Central Pelion, passing by Agriolefkes, Golgothas, Schidzouravli, Dramala and Mega Isoma peaks, heading east to end up at Taxiarchon Square in Tsangarada. It can be undertaken pleasantly during summer, because most of it takes place at high altitude into cool and shady beech forest. It also features some spots offering magnificent views.

       Start is at EOS Volos Alpine Club refuge in Hania ski center. Left to the refuge, next to the marble monument of skier Pappas, we start walking on an uphill dirt road that ends at the wide ski track “Panorama”. Following the track uphill, we reach the concrete pole of Agriolefkes peak (1470 m). If we don’t want to climb to the peak, there is a signed detour path on the opposite side of the track, skipping the peak by the east side.
       Having  admired the panoramic view, we continue in the same direction on a downhill path with red marks, which is joined from the left by the detour path described earlier and then climb again to the clearing of Golgothas peak at 1430 m. of altitude. Here in 2004 two F16 fighter jets crashed, killing their four pilots. Searching around, one can still find some debris from the planes.

      Leaving Golgothas, our path heads downhill in a southeast direction. We pass two signed crossings on our right to Agios Lavrentios and Agios Georgios respectively, and then cross a narrow forest road. The area here is called Monastiraki. On the other side of the road, two paths continue, one on the left slightly downhill with blue marks, heading to Lakka Morogianni-Ftiritsa. We take the uphill right one with the red marks, heading east towards Dramala.
     After a while, we leave the main path to the right following the signs (attention!), and climb on a difficult uphill path also featuring a safety rope further up. This was created by hikers in order to reach Schidzouravli peak, as there was no established path going there in the past, because of its rocky nature. Remember that these paths primarily used to serve lumberjacks carrying wood and charcoal by mules. In case we do not want to pass from Schidzouravli,  we can continue walking straight ahead on the main path going to Dramala peak.
       Reaching the rocky top, we continue east to get to the concrete pole at the highest point (1450 m.). The view from here is magnificent. To the north, we see Pourianos Stavros peak with military telecommunication buildings, and more westerly Pliasidi, Aidonaki and Agriolefkes peaks. Further on, if the sky is clear, we can see Kissavos, Olympus and Athos mountains. Turning south, we see Dirfis mountain of Evia and west, Othrys, Parnassus and Pindus mountains. Pagasiticos Gulf and the Aegean Sea complete the picture.

        After getting enough of this natural beauty, a hard task to achieve, we continue east following the red marks and find ourselves again in beech forest. Walking steadily in an easterly direction, we pass a junction with a downhill path to the right going to Agios Georgios and soon reach a large clearing  with ferns. Walking slightly uphill, a little further on we find the concrete pole marking Dramala peak (1455 m.).

      From there, the path continues into beech forest again, and soon changes direction to the south going downhill. A path coming from Mouresi  joins in from the left. Then we walk on open ground, having a view of the peaks to the west. We soon reach a crossing with a sign, where we go left uphill towards Tsangarada, changing direction to east-northeast. The other path here on the right continues downhill to Agios Georgios. 

Summer view of Schidzouravli from the east
      After a little while, we cross a small clearing, walking on flat terrain through dense beech forest. The location here is called Mega Isoma. Heading steadily east-northeast, we start descending on the ridge and the beech trees grow taller and taller. The path is not very clear, but red marks on the trees help us find the way. Coal pits and letters engraved on trees indicate presence of lumberjacks in the past. Enormous one-piece rocks next to really big beech trees create an impressive scenery, especially on a foggy day. One wonders, could there still be some Centaurs hiding around here?

       As we continue downhill, the marks lead us to a natural balcony (or vigla) at 1090 m. Here the view is so captivating, we find it difficult to leave. In front and beneath us is the deep gully of Milopotamos overgrown with chestnut and beech trees. On the left the first houses of Tsangarada and Xourichti. At a distance on the right, we can see the village of Neochori, built on a slope facing west. Skiathos, Skopelos and Alonissos lie side by side into the vast Aegean Sea on the east. This magnificent spot is by itself enough reason for someone to walk on this trail.


      However, comes a time when we must continue. Descending steadily on the slope, guided by the red marks, we cross a narrow forest road to the right and  then reach another road and follow it downhill. The path continues on the left and  further down opens to a road, on which we walk left downhill. In a few meters we join a wider earth road and go right. (to the left it goes to Agios Athanasios en Atho chapel). This road ultimately comes from Tsangarada.

      Watching for it on our left, we immediately find the path, which further down opens to the road (go past  a chain) and again in a few meters we find it on our left, cutting corners. After reaching the road again, we continue to descend until we see on the left side a ruined hut and a small metal shrine (attention!).  At this point we turn right, next to an electricity pole on a narrow road-kalderimi (cobblestone) and in thirty meters go left at a concrete water tank, following the red arrow.

    Walking downhill on cobblestone among the first houses of Tsangarada village, we finally cross at an angle the main asphalt road and arrive at Taxiarchon square, which lies beneath the road.
Posted in Walk Descriptions | Leave a comment

AGM 2012

Dear Friends,


Our Annual General Meeting and elections were held last Saturday 24th November at Lafkos Plateia.


Our President Yannis Basdanis gave a report of our many varied activities carried out during the last year and how we achieved progress on each of the aims of our society.


Our treasurer Sue Wake gave a report of the financial status of the society that led to discussions and proposals about our 2013 budget and spending. Sue reported the syllogos raised €4148 last year (subscriptions and fundraising activities) it spent €3962 and our current balance is approximately €5000.


In respect of budgets and spending for 2013 the committee recommended to continue with an open budget (as in previous years) and to allow the committee to allocate spending under two conditions.


1. That spending will relate directly to the aims and objectives of the society.


2. That a minimum balance €1000 will be maintained.


Therefore 2013 spending will relate directly to our aims and objectives which includes the maintenance, opening, cleaning, improvement, signing, promoting and advertising the kalderimia and footpaths of South Pelion.


Other proposals were made on future projects aimed at widening our appeal especially to young people. These will be developed by the new committee and reported via newsletters, Facebook, and our website (that will be launched in 2013).


The above proposal was approved by the General Assembly.


The assembly also approved to cancel the initial €10 registration fee and to maintain the annual subscriptions at a rate of €10. The reason for cancelling the registration fee is that many couples are put off joining the syllogos at an initial cost of €40 for 2 persons. Frequently only one person joins so our initial income is €20 but then only €10 on subsequent years. Discontinuing the registration fee will encourage more people to join and then increase our income from membership on each following year.


The elections for the 2013/14 committee members then took place. Paul Myer, Jan Beugelaar and Lynn Gill volunteered to preside over the voting process which was carried out effectively under their guidance.


43 members took part in the vote and the new committee was then announced. Following the announcement the new committee met and organised their committee functions as follows.


Yannis Basdanis            President


Kyriakos Stathakis         Vice President


Liz Avramides               Treasurer


Tatiana Eftaxia               Secretary


Christos Fotu                 Member


Chris Wicks                   Member


Nikos Adraskelas         Member


In closing Yannis wished to thank former committee members, Anna, Derek and Sue for their hard work and support on behalf of the syllogos. Also to our whole membership who attended the Annual General Meeting or were unable to but continue to support us in so many different ways.


Best wishes


Chris Wicks (on behalf of the committee and members)


Φίλες και φίλοι,


Η Τελική Ετήσια Γενική Συνέλευση και οι εκλογές μας έγιναν το περασμένο Σάββατο 24 Νοεμβρίου στην  Πλατεία του Λαύκου.


Ο Πρόεδρός μας Γιάννης Μπασδάνης έκανε τον απολογισμό για τις  πολλές και ποικίλες δραστηριότητές μας που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των  περασμένων 2 ετώνυς και το πώς επιτεύχθηκε πρόοδος σε κάθε ένα από τους στόχους του Συλλόγου μας.


Η Ταμίας μας Wake Sue παρουσίασε μια έκθεση για την οικονομική κατάσταση του Συλλόγου που οδήγησε σε συζητήσεις και προτάσεις γύρω από τον προϋπολογισμό για το 2013 και τις δαπάνες μας. Sue ανέφερε ότι  ο Σύλλογος είχε έσοδα € 4148 πέρυσι (από συνδρομές και δραστηριότητες συλλογής κεφαλαίων) από τα οποία  δαπανήθηκαν € 3962 και η τρέχουσα ισορροπία μας είναι περίπου 5000 €.


Όσον αφορά τον προϋπολογισμό και τις δαπάνες για το 2013, η επιτροπή συνέστησε να συνεχίσει με ένα ανοιχτό προϋπολογισμό (όπως και τα προηγούμενα χρόνια) και να επιτραπεί στην επιτροπή να διαθέσει τις δαπάνες κάτω από δύο προϋποθέσεις.


1. Ότι οι δαπάνες θα συνδέονται άμεσα με τους στόχους και τους σκοπούς του Συλλόγου.


2. Το ελάχιστο υπόλοιπο € 1000 θα διατηρηθεί.


Ως εκ τούτου  οι δαπάνες για το 2013 θα συνδέονται άμεσα με τους στόχους και τους σκοπούς μας, που περιλαμβάνου τη συντήρηση, το άνοιγμα, τον καθαρισμό, τη βελτίωση, την σηματοδότηση, την προώθηση και τη διαφήμιση των καλντεριμιών και μονοπατιών του Νοτίου Πηλίου.


Άλλες προτάσεις που έγιναν για τα μελλοντικά σχέδια είναι οτι στοχεύουμε στη διεύρυνση του Συλλόγου μας από άποψη μελών και ιδίως στους νέους. Αυτά θα αναπτυχθούν από τη νέα επιτροπή και θα διαβιβάζονται μέσω ενημερωτικών δελτίων, Facebook, και στην ιστοσελίδα μας (που θα ξεκινήσει το 2013).


Η παραπάνω πρόταση εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση.


Η συνέλευση ενέκρινε επίσης την ακύρωση της αρχικού ποσού των € 10 κόστος εγγραφής και θα διατηρήσει τις ετήσιες συνδρομές στο ποσό των 10 €. Ο λόγος για την ακύρωση του τέλους εγγραφής είναι ότι πολλά ζευγάρια αναβάλλουν την συμμετοχή τους στο ΣΥΛΛΟΓΟ λογω του αρχικού κόστους των  € 40 για 2 άτομα. Συχνά μόνο ένα άτομο γίνεται μέλος, το αρχικό εισόδημα μας είναι μεν € 20, αλλά στη συνέχεια € 10 μόνο για τα επόμενα έτη. Η κατάργηση του τέλους εγγραφής θα ενθαρρύνει περισσότερα άτομα να ενταχθούν και στη συνέχεια να αυξήσει το εισόδημά μας από τη συμμετοχή σε κάθε επόμενο έτος.


Κατόπιν έγιναν οι εκλογές για τα έτη 2013/14. Κατ’αρχήν  ψηφίστηκαν τα μέλη της Εφορευτικής Επιτροπής: Paul Myer, Ιαν Beugelaar και Lynn Gill για να προεδρεύσουν εθελοντικά να προεδρεύσει μέχρι το πέρας της διαδικασίας της ψηφοφορίας που διεξήχθη υπό την καθοδήγηση τους αποτελεσματικά.


43 μέλη έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία και στη συνέχεια ανακοινώθηκε το νέο ΔΣ. Μετά την ανακοίνωση το νέο ΔΣ συνεδρίασε και η οργανωμένη λειτουργία τους έχει ως εξής.


Γιάννης Μπασδάνης: Πρόεδρος


Κυριάκος Σταθάκης: Αντιπρόεδρος


Liz Αβραμίδης: Ταμίας


Τατιάνα Ευταξία:  Γραμματέας


Χρήστος Φώτου :  Μέλος


Chris Wicks:  Μέλος


Νίκος Αδράσκελας: Μέλος


Κλείνοντας, ο Γιάννης ήθελε να ευχαριστήσει τα πρώην μέλη του ΔΣ, την Άννα, τον  Derek και την Sue για τη σκληρή δουλειά και την υποστήριξή τους για λογαριασμό του Συλλόγου. Επίσης, όλα τα μέλη μας, τα οποία παρακολούθησαν την Ετήσια Γενική Συνέλευση ή όσους δεν ήταν σε θέση να συμμετέχουν, αλλά που μας υποστηρίζουν με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους.


Τις καλύτερες ευχές μου


Chris Wicks (εκ μέρους του ΔΣ και των μελών)

Posted in Uncategorized | Leave a comment


Απόσταση: 14,5 χλμ.
Διάρκεια: 7 ώρες με στάσεις (καθαρός χρόνος πορείας 5.10΄)
Υψόμετρο: από 1300 μ. (καταφύγιο ΕΟΣ) σε 1470 μ. (Αγριόλευκες) σε 490 μ. (πλατεία Ταξιαρχών)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: όχι

Kατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

       Κλασική μεγάλη διάσχιση στο Κεντρικό Πήλιο, στην οποία περνούμε από τις κορυφές Αγριόλευκες, Γολγοθά, Σχιτζουράβλι, Δραμάλα και Μέγα Ίσωμα κινούμενοι προς τα ανατολικά, για να καταλήξουμε στην πλατεία Ταξιαρχών της Τσαγκαράδας. Είναι πολύ ευχάριστη και το καλοκαίρι, γιατί κινείται σε μεγάλο υψόμετρο μέσα σε σκιερό δάσος οξιάς. Επιπροσθέτως, προσφέρει μερικά σημεία με καταπληκτική θέα.

            Η αφετηρία μας είναι στο καταφύγιο του ΕΟΣ Βόλου στο χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Αριστερά από το κτίριο του καταφυγίου, δίπλα στο μνημείο του χιονοδρόμου Παππά, συνεχίζει ανηφορικός χωματόδρομος, ο οποίος τερματίζει στην φαρδιά πίστα σκι ”Πανόραμα”. Ακολουθώντας την πίστα φθάνουμε στο κολονάκι της κορυφής Αγριόλευκες (1470 μ.). Αν δεν θέλουμε να ανεβούμε στην κορυφή, υπάρχει σηματοδοτημένο μονοπάτι στην απέναντι πλευρά της πίστας, που  παρακάμπτει την κορυφή από τα ανατολικά.
         Αφού σταθούμε λίγο για να θαυμάσουμε τη θέα, συνεχίζουμε στην ίδια κατεύθυνση σε κατηφορικό μονοπάτι με κόκκινα σημάδια, που παρακάτω ενώνεται από αριστερά με το μονοπάτι της παράκαμψης που προανέφερα και σε λίγο ανηφορίζουμε ξανά προς το ξέφωτο του Γολγοθά σε υψόμετρο 1430 μ.  Στην κορυφή αυτή έπεσαν πριν λίγα χρόνια δύο πολεμικά αεροσκάφη F-16 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις αεροπόροι, και αν ψάξουμε λίγο τριγύρω θα βρούμε μεταλλικά κομμάτια από τα συντρίμμια.

     Από το Γολγοθά το μονοπάτι μας κατηφορίζει προς τα νοτιοανατολικά. Προσπερνούμε διασταύρωση στα δεξιά που πηγαίνει προς Άγιο Λαυρέντιο και μια δεύτερη προς Άγιο Γεώργιο και φθάνουμε σε νέα διασταύρωση, όπου διασχίζουμε στενό δασικό δρόμο. Η περιοχή εδώ λέγεται Μοναστηράκι. Στην άλλη πλευρά του δρόμου συνεχίζουν δύο μονοπάτια. Το αριστερότερο, που έχει γαλάζια σημάδια, κατηφορίζει ελαφρά πηγαίνοντας προς λάκκα Μορογιάννη-Φτιρίτσα. Εμείς παίρνουμε το δεξιότερο, που έχει κόκκινα σημάδια και ανηφορίζει στην πλαγιά με ανατολική κατεύθυνση πηγαίνοντας προς Δραμάλα.

     Αφού βαδίσουμε για λίγο ακόμα στο μονοπάτι, το αφήνουμε ακολουθώντας τα σημάδια στα δεξιά (προσοχή) και ανηφορίζουμε έντονα σε δύσβατη ατραπό, η οποία παραπάνω έχει και σχοινί ασφαλείας. Η κορυφή Σχιτζουράβλι, όντας βραχώδης και σχετικά δύσβατη, δεν είχε επίσημο κανονικό μονοπάτι να περνά από εκεί. Ετσι δημιουργήθηκε από τους ορειβάτες αυτή η σηματοδοτημένη παράκαμψη. Αν δε θέλουμε να περάσουμε από το Σχιτζουράβλι, μπορούμε να συνεχίσουμε ευθεία ομαλά στο μονοπάτι που βαδίζαμε, για να βγούμε στη  Δραμάλα.


     Βγαίνουμε εν τέλει επάνω στη βραχώδη ράχη και βαδίζουμε προς τα ανατολικά για να φθάσουμε στο ψηλότερο σημείο, όπου βρίσκεται το κολονάκι (1450 μ.). Η θέα από το σημείο αυτό είναι μεγαλειώδης. Προς το βορρά βλέπουμε την κορυφή του Πουριανού Σταυρού με τα στρατιωτικά ραντάρ, και δυτικότερα το Πλιασίδι, το Αϊδονάκι και τις Αγριόλευκες. Στο βάθος, αν υπάρχει διαύγεια,  φαίνεται ο Κίσσαβος, ο Όλυμπος και ο Άθως. Νότια βλέπουμε τη Δίρφυ και πιο δεξιά την Όθρυ, τον Παρνασσό και δυτικά τα βουνά της Πίνδου. Η θάλασσα του Παγασητικού απλώνεται από κάτω μας μέχρι το Τρίκερι και πιο πέρα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου.
     Αφού χορτάσουμε τα μάτια μας με την ομορφιά της φύσης, πράγμα δύσκολο, προχωρούμε προς τα ανατολικά ακολουθώντας τα κόκκινα σημάδια, που μας κατεβάζουν πάλι στο δάσος και συνεχίζουμε προς την ίδια κατεύθυνση σε ίσιωμα. Λοξά δεξιά φεύγει κατηφορικό μονοπάτι προς Άγιο Γεώργιο. Σε λίγο φθάνουμε σε ξέφωτη περιοχή με φτέρες και ανηφορίζοντας λίγο ακόμα βρίσκουμε το τριγωνομετρικό κολονάκι της Δραμάλας (1455 μ.).

Το Σχιτζουράβλι, κοιτάζοντας από ανατολικά (καλοκαίρι)

     Από το κολονάκι συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που σε λίγο αλλάζει κατεύθυνση προς το νότο κατηφορίζοντας. Από αριστερά έρχεται μονοπάτι από το Μούρεσι και ενώνεται με το δικό μας. Βγαίνουμε σε ανοικτό τόπο, έχοντας θέα των κορυφών προς τη δύση.  Σύντομα φθάνουμε σε διασταύρωση με πινακίδα, όπου πάμε αριστερά προς Τσαγκαράδα, αλλάζοντας πάλι κατεύθυνση σε ανατολική-βορειοανατολική (ενώ ευθεία μπροστά συνεχίζει κατηφορικό μονοπάτι προς Άγιο Γεώργιο).  Αφού ανηφορίσουμε λίγο ακόμα, διασχίζουμε μικρό ξέφωτο, περπατώντας σε επίπεδο έδαφος, πάντοτε μέσα σε πυκνό δάσος οξιάς. Εδώ είμαστε στην τοποθεσία  Mέγα Ίσωμα.
      Περπατώντας σταθερά προς τα ανατολικά-βορειοανατολικά, αρχίζουμε πλέον να κατηφορίζουμε πάνω στη ράχη και οι οξιές γίνονται όλο και ψηλότερες. Το μονοπάτι παραμένει ασαφές, αλλά μας βοηθούν τα σημάδια στα δέντρα. Καρβουνόλακκοι και γράμματα χαραγμένα σε κορμούς μας υπενθυμίζουν την άλλοτε συχνή ανθρώπινη παρουσία εδώ, με ομάδες υλοτόμων οι οποίοι κατασκήνωναν για μήνες στο δάσος, που τότε αντηχούσε από τα τσεκούρια και τις φωνές τους. Τεράστιοι μονοκόμματοι βράχοι δίπλα σε πολύ μεγάλες οξιές δημιουργούν ένα εντυπωσιακό σκηνικό, ειδικά αν υπάρχει και ομίχλη, έτσι που νομίζεις ότι θα δεις τους Κενταύρους να εμφανίζονται μπροστά σου.

      Καθώς συνεχίζουμε να κατηφορίζουμε ακολουθώντας τη ράχη, τα σημάδια παρακάτω μας οδηγούν σε ένα φυσικό μπαλκόνι ή βίγλα σε υψόμετρο 1090 μέτρων. Εδώ είναι ένα σημείο απ` όπου δε θέλεις να φύγεις, η θέα σε καθηλώνει. Αμέσως από κάτω μας στο γκρεμό η βαθιά ρεματιά του Μυλοποτάμου, κατάφυτη από καστανιές και οξιές. Αριστερά η θάλασσα του Αιγαίου αφρισμένη και από πάνω της τα πρώτα σπίτια της Τσαγκαράδας και το Ξουρίχτι. Στο βάθος και δεξιά φαίνεται το Νεοχώρι, χτισμένο σε μια πλαγιά κοιτάζοντας προς τη δύση. Σκιάθος, Σκόπελος και Αλόννησος στέκουν ανατολικά η μία δίπλα στην άλλη. Μόνο και μόνο για αυτό το εκπληκτικό μέρος, αξίζει κανείς να βαδίσει στην πορεία αυτή.


        Ωστόσο, έρχεται και η ώρα που πρέπει να συνεχίσουμε. Κατηφορίζοντας πιο έντονα και πάντα με οδηγό τα σημάδια, διασχίζουμε  στενό δασικό δρόμο λοξά προς τα δεξιά και παρακάτω βγαίνουμε πάλι σε δρόμο και τον ακολουθούμε για λίγο προς τα κάτω. Το μονοπάτι συνεχίζει αριστερά και στη συνέχεια ξαναβγαίνει σε δρόμο. Τον ακολουθούμε κατηφορικά και σε λίγα μέτρα έχουμε διασταύρωση με φαρδύτερο δρόμο, όπου πάμε δεξιά (αριστερά πάει προς το ξωκλήσι Αγ. Αθανασίου εν Άθω). Ο δρόμος αυτός έρχεται από την Τσαγκαράδα.

      Προσέχοντας αριστερά μας, βλέπουμε αμέσως τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο παρακάτω ξαναβγαίνει στο δρόμο (περνάμε αλυσίδα) και πάλι σε λίγα μέτρα το ξαναβρίσκουμε αριστερά. Ξαναβγαίνουμε στο δρόμο κατηφορίζοντας συνεχώς και λίγο παρακάτω, εκεί όπου δίπλα στον κύριο δρόμο βρίσκεται γκρεμισμένο πέτρινο καλύβι και μικρό προσκυνητάρι (προσοχή), βλέποντας τα σημάδια στρίβουμε δεξιά στο στύλο της ΔΕΗ σε στενό  δρόμο-καλντερίμι και σε είκοσι μέτρα  σε τσιμεντένια δεξαμενή πάμε αριστερά.        
     Κατηφορίζοντας ανάμεσα στα πρώτα σπίτια του χωριού, φθάνουμε τελικά με καλντερίμι στην κύρια άσφαλτο Βόλου-Τσαγκαράδας και στην πλατεία των Ταξιαρχών, που είναι λίγο δεξιότερα, κάτω από το δρόμο.
Posted in Walk Descriptions | Leave a comment

Mακρινίτσα-Πουριανός Σταυρός-Πουρί

Kορυφές Αηδονάκι, Πλιασίδι, Κόκκινη Ράχη, Ράχη Γύφτου

Απόσταση: 17,2 χλμ.
Διάρκεια: 7-7,5 ώρες με στάσεις, καθαρός χρόνος πορείας 5.50΄
Υψόμετρο: από 620 μ. (Μακρινίτσα) σε 1590 μ. (Πουριανός Σταυρός) σε 490 μ. (Πουρί)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, λίγες πινακίδες
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: Αγία Παρασκευή Μακρινίτσας, Φλάμπουρο

Κατεβάστε ίχνος GPS:  Η διαδρομή στο Wikiloc   Η διαδρομή στο Everytrail

          Η διαδρομή αυτή αποτελούσε παλιά τον συντομότερο δρόμο για να πάει κανείς από το Βόλο στο Πουρί, 5 ώρες με τα ζώα. Είναι επίσης και η ψηλότερη πορεία που μπορεί να περπατήσει κανείς στο Πήλιο, φθάνοντας σε υψόμετρο σχεδόν 1600 μέτρων. Με την κατασκευή στρατιωτικών ραντάρ στον Πουριανό Σταυρό στα τέλη της δεκαετίας του 60, η κορυφή έγινε απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή και η διαδρομή εγκαταλείφθηκε. Τα τελευταία χρόνια όμως, η φύλαξη των εγκαταστάσεων δεν είναι πια αυστηρή. Έτσι κι αλλιώς, η επιλεγείσα διαδρομή αποφεύγει να περάσει από τις εγκαταστάσεις στην κορυφή, αλλά τις παρακάμπτει περνώντας λίγο ανατολικότερα, για να μη δημιουργηθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα.

      Μόλις φθάνουμε στο πάρκινγκ της Μπράνης στη Μακρινίτσα, εκεί όπου τερματίζει ο ασφαλτόδρομος,  βλέπουμε δεξιά μας να ανηφορίζει καλντερίμι. Σε ένα δέντρο είναι καρφωμένη πινακίδα με ένδειξη «Πουρί», φτιαγμένη, όπως και πολλές άλλες ακόμα, από τον πρόωρα χαμένο περιπατητή-εργάτη του Πηλίου, το Δημήτρη Κότταλη. Μπορούμε να ξεκινήσουμε και από την κρήνη που υπάρχει στο πάρκινγκ. Το καλντερίμι ανηφορίζει ανάμεσα στα σπίτια του χωριού, περνά από ένα πεύκο με παγκάκι και από δύο κρήνες και βγαίνει σε στενό χωματόδρομο, που μας οδηγεί σε λίγα μέτρα στο παλιό μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής.

Ο Βόλος από το καλντερίμι 
         Η ηρεμία και ομορφιά του χώρου δικαιολογεί μια στάση και, αφού δροσιστούμε από την κρήνη, συνεχίζουμε για λίγο προς τα πάνω στο χωματόδρομο. Μετά από δεξιά στροφή του, βρίσκουμε το μονοπάτι στα αριστερά. Σε λίγο βγαίνουμε σε άλλον χωματόδρομο, που σε λίγα μέτρα στρίβει και αυτός δεξιά,  τερματίζει και μπαίνουμε σε μονοπάτι-καλντερίμι, που ανηφορίζει μέσα σε πυκνό ρουμάνι (δάσος καστανιάς).

Πηγαίνοντας προς Τρανό Ίσωμα
     Διασχίζουμε έναν πρώτο αγροτικό δρόμο και λίγο παραπάνω βγαίνουμε σε άλλο δρόμο, στον οποίο βαδίζουμε για λίγο προς τα αριστερά και, προσέχοντας στη δεξιά πλευρά, ξαναμπαίνουμε στο μονοπάτι  που ανηφορίζει στο καστανωτό. Πιο πάνω βαδίζουμε παράλληλα με αυλάκι νερού βλέποντας και άλλη πινακίδα προς ”Πουρί”. Τελικά, περνώντας πλάι από δεξαμενή, μπαίνουμε σε χωματόδρομο κτήματος, o οποίος σε λίγα μέτρα  βγαίνει στον κύριο  δρόμο που έρχεται από τη Μακρινίτσα. Πάμε για λίγα μέτρα αριστερά και βρισκόμαστε σε διασταύρωση δίπλα σε τσιμενταύλακα, όπου ο κατηφορικός δρόμος πάει προς Μακρινίτσα-Προφήτη Ηλία και γεφύρι Καρυάς.
       Εμείς εδώ πάμε δεξιά βορειοανατολικά, σε ευθύ ανηφορικό δρόμο. Είμαστε στην περιοχή Τρανό Ίσωμα, όπου υπάρχουν κτήματα με μηλιές. Πιο πάνω έχουμε αριστερά μας μαρμάρινη επιγραφή από το 1938, σε ανάμνηση της κατασκευής του τσιμενταύλακα που κατέβαζε το νερό από το Φλάμπουρο.  Σε λίγο, ο τσιμενταύλακας στρίβει δεξιά και μπαίνει μέσα στο δάσος οξιάς. Λίγα μέτρα πιο πέρα, μπαίνουμε κι εμείς δεξιά στο μονοπάτι που έχει κόκκινα σημάδια, όπως σε όλη τη διαδρομή.

Μονοπάτι στο δάσος οξιάς προς Φλάμπουρο

         Από ένα σημείο έχουμε θαυμάσια μακρινή θέα της λίμνης Κάρλας προς τα δυτικά. Η πορεία μας είναι για λίγο ανατολική, μετά περνάμε ένα ρέμα και συνεχίζουμε βορειοανατολικά σε ωραίο μονοπάτι. Βγαίνουμε τελικά σε δρόμο, ο οποίος μας φέρνει σύντομα στην κοίτη του μεγάλου ρέματος της Καλιακούδας (Ξηριά).

Ανεβαίνοντας στην κοίτη του Ξηριά

     Καθώς βαδίζουμε μέσα στην ομαλή φαρδιά κοίτη, σε τετρακόσια μέτρα περίπου ο τσιμενταύλακας έρχεται από δεξιά  μας και πάει αριστερά στην πηγή Φλάμπουρο, όπου τερματίζει. Ακριβώς στο σημείο του τερματισμού του, βρίσκουμε τη συνέχεια του μονοπατιού, το οποίο ανηφορίζει με ελιγμούς στην πετρώδη πλαγιά.

          Βαδίζοντας  πάνω στη ράχη και ανηφορίζοντας συνεχώς, βγαίνουμε πιο πάνω σε ανοιχτό μέρος με θαυμάσια θέα προς ανατολή και νότο. Αριστερά μας ανατολικά είναι η κορυφή Κοτρώνι (1550 μ.) και πιο πέρα στο νότο οι κορυφές Αηδονάκι (1537 μ.) με τον πύργο-κεραία του ΟΤΕ, Πλιασίδι (1547 μ., επίσης με κεραίες), Κόκκινη Ράχη και Ράχη Γύφτου (1340 μ.). Εδώ, αν ο καιρός είναι καλός, αξίζει οπωσδήποτε να κάνουμε μια στάση, επιβεβλημένη έτσι κι αλλιώς μετά από τόσην ανηφόρα.
      Λίγα μέτρα πιο πάνω, βγαίνουμε σε στενό εγκαταλελειμμένο δρόμο, όπου πάμε δεξιά. Σε πενήντα μέτρα βγαίνουμε λοξά σε φαρδύ χωματόδρομο (o οποίος αριστερά πηγαίνει στο Δυτικό Καταφύγιο) και σε ακόμα πενήντα μέτρα στην άσφαλτο που έρχεται από τα Χάνια και πάει στα ραντάρ. Μετά από εξακόσια μέτρα ανηφορικά στην άσφαλτο, καθώς κάνει κλειστή αριστερή στροφή κάτω από τα ραντάρ, πάμε δεξιά σε χωματόδρομο. Μετά από άλλα εξακόσια μέτρα, καθώς ο δρόμος στρίβει αριστερά, βρίσκουμε το μονοπάτι με τα κόκκινα σημάδια που διασχίζει το δρόμο ερχόμενο από την κορυφή και πάμε προς τα κάτω. Από εδώ και πέρα, θα κατηφορίζουμε συνεχώς μέχρι να φτάσουμε στο Πουρί.

Κοιτάζοντας προς το νότο από τον Πουριανό Σταυρό

        Σε λίγα μέτρα φθάνουμε σε άλλο αξιόλογο σημείο, με ακόμα ευρύτερο ορίζοντα. Φαίνονται οι Αγριόλευκες (1470 μ.) με τις πίστες του σκι, πιο πίσω το Σχιντζουράβλι (1450 μ.) με τη Δραμάλα να σβήνουν ομαλά στο Αιγαίο. Νέα στάση εδώ για απόλαυση της ομορφιάς του Πηλίου, που είναι ανεξάντλητη.
        Συνεχίζουμε στο μονοπάτι, που κατηφορίζει σε πυκνό δάσος οξιάς στη ράχη Ξεφόρτι με κατεύθυνση βορειοανατολική. Είναι καθαρό και σηματοδοτημένο σε όλο το μήκος του. Σε ορισμένα σημεία δημιουργούνται παράλληλες διαδρομές, που ενώνονται σε λίγο ξανά.  Αρκετά πιο κάτω, διασχίζουμε ένα δρόμο (που αριστερά πηγαίνει και τερματίζει στην καλύβα των κυνηγών στα Καναλάκια, συναντώντας εκεί τις διαδρομές Μακρινίτσα-Δυτικό Καταφύγιο-Πουρί και Μακρινίτσα-Λαγωνίκα-Πουρί) και σε λίγο ένα δεύτερο, που πάει προς Αγία Μαρίνα. Περνάμε από ξέφωτο με τριγωνομετρικό κολονάκι (1103 μ.) και παρακάτω έχουμε δεύτερο ξέφωτο δεξιά μας.
     Τελικά, αφού διασχίσουμε και άλλον ένα δρόμο, το μονοπάτι  βγαίνει στην επάνω μεριά της εκκλησίας της Αγίας Μαρίνας, δίπλα στη στέρνα που μαζεύει τα νερά από τον τσιμενταύλακα. Η εκκλησία χτίστηκε πριν από έναν αιώνα και πλέον, με αφορμή την παραχώρηση της χρήσης της πηγής της Λαγωνίκας στην κοινότητα Πουρίου το 1891, γεγονός πολύ σημαντικό  τότε για το χωριό, που είδε το πρώτο νερό να φθάνει στο ορισμένο σημείο την ημέρα της γιορτής της Αγίας Μαρίνας στις 17 Ιουλίου.

Αγία Μαρίνα Πουρίου

      Συνεχίζουμε ακολουθώντας τον τσιμενταύλακα, που κατηφορίζει δεξιά από την εκκλησία, φθάνουμε σε δεύτερη στέρνα και μπαίνουμε σε χωματόδρομο. Λίγο παρακάτω, λοξά αριστερά στην πινακίδα φεύγει το κύριο μονοπάτι προς το Πουρί. Το φαρδύ μονοπάτι κατηφορίζει βορειοανατολικά, διασχίζει δύο δρόμους (αγνοούμε μονοπάτια στα αριστερά), περνά δίπλα από ένα κτήμα που έχουμε αριστερά και, φθάνοντας σε άλλο κτήμα με μηλιές που είναι δεξιά μας,  ευθεία κάτω συνεχίζει για Πουρί, ενώ αν πάμε δεξιά μέσα στο κτήμα, θα βγούμε στο ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία κάνοντας μια μικρή παράκαμψη, που όμως αξίζει τον κόπο.

Προφήτης Ηλίας Πουρίου

         Στη συγκεκριμένη πορεία, εμείς ακολουθήσαμε μια εναλλακτική, λίγο νοτιότερη διαδρομή για να περάσουμε από τον  Προφήτη Ηλία. ΄Ετσι, συνεχίσαμε στο δρόμο και παρακάτω στρίψαμε δεξιά σε διασταύρωση βλέποντας τα σημάδια. Ο δρόμος διακόσια μέτρα πιο πέρα, φθάνοντας σε κτήμα κάνει φουρκέτα αριστερά, περνάει ένα ρεματάκι, τερματίζει και συνεχίζει ευθεία μπροστά μονοπάτι στενό, αλλά εμφανές και σηματοδοτημένο, κατηφορίζοντας μέσα σε καστανόδασος.

Βαδίζοντας στο ρουμάνι (καστανωτό)

       Το μονοπάτι τελικά βγαίνει στο κτήμα με τις μηλιές και γίνεται στενός δρόμος. Σε διασταύρωση με πινακίδα πάμε δεξιά (εδώ, πενήντα μέτρα αριστερότερα, περνά στην άκρη του κτήματος το κύριο μονοπάτι που προανέφερα-μπορούμε να έρθουμε και από εκεί)  και στη συνέχεια σε νέα διασταύρωση αριστερά κατηφορικά και σύντομα φθάνουμε στον Προφήτη Ηλία, όπου υπάρχει και ξύλινο κιόσκι. Η θέση προσφέρει εντυπωσιακή θέα προς τη Ζαγορά, το Χορευτό, το Ανήλιο και το Μούρεσι, από τη θάλασσα του Αιγαίου με τις Βόρειες Σποράδες μέχρι ψηλά στις κατάφυτες κορυφές  Κοτρώνι και Πουριανό Σταυρό.

Θέα από τον Προφήτη Ηλία Πουρίου. Σε πρώτο πλάνο Ζαγορά και Χορευτό.

       Κατηφορίζοντας το δρόμο από τον Προφήτη Ηλία, περνάμε δίπλα από κτήματα και κατόπιν βρίσκουμε εύκολα τη συνέχεια του κύριου μονοπατιού, το οποίο παρακάτω ξαναβγαίνει σε δρόμο. Φθάνοντας σε δεξαμενή υδραγωγείου, εκεί όπου ο δρόμος τερματίζει αριστερά, εμείς πάμε δεξιά περνώντας τον τσιμενταύλακα και αμέσως βρίσκουμε το καλντερίμι, που μας φέρνει μέσα στο χωριό. Η διαδρομή μας τερματίζει στην επάνω πλευρά της πλατείας του Πουρίου, στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.

Posted in Walk Descriptions | Leave a comment

Walk Makrinitsa-Pouri

Orivatikos Volos will walk Makrinitsa-Pouri this Sunday 28 Oct.2012.  A 7-hour walk in beech forest, passing near Pelion`s highest peak at 1620 m. (Pourianos Stavros peak), being the shortest route from Volos to Pouri. It was deserted for 50 y. , until we searched and found it, now cleaned and signed, ready for the opening ceremony. Start from Makrinitsa at 08.00

Posted in Planned Walks | Leave a comment

Άγιος Γεώργιος Νηλείας-Κάτω Γατζέα

Απόσταση: 5,7 χλμ.
Διάρκεια: 2 ώρες (με στάσεις)
Υψόμετρο: από 620 μ. (Άγιος Γεώργιος) σε 0 μ. (Κάτω Γατζέα)
Σήμανση: κόκκινα σημάδια, πινακίδες)
Πόσιμο νερό στη διαδρομή: ναι (Άνω Γατζέα)

  Κατεβάστε ίχνος GPS:   Η διαδρομή στο Wikiloc    Η διαδρομή στο Everytrail      

         Μια πολύ όμορφη διαδρομή στο καλντερίμι που συνδέει τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας με τον παραθαλάσσιο οικισμό της Κάτω Γατζέας, περνώντας και από το σταθμό του τρένου στην Άνω Γατζέα. Μπορεί να περπατηθεί ως μεμονωμένη, ή μπορεί να συνδυαστεί με άλλες πορείες στην περιοχή, π.χ. να έρθουμε στον Άγιο Γεώργιο από τα Άνω Λεχώνια ή τα Χάνια και να κατεβούμε στη Γατζέα.

         Ξεκινώντας από την πλατεία του Αγίου Γεωργίου Νηλείας, βαδίζουμε αρχικά στην άσφαλτο προς Πινακάτες, αφού αυτή έχει καλύψει εδώ το καλντερίμι. Φθάνοντας στο αρχοντικό Βογιατζόπουλου, πάμε δεξιά κατηφορικά σε στενό τσιμεντόδρομο και παρακάτω διασχίζουμε άλλον ασφαλτόδρομο που έρχεται από την Άνω Γατζέα. Μπαίνουμε πλέον στο καλντερίμι, που διατηρείται σε καλή κατάσταση με τη φροντίδα του πολιτιστικού συλλόγου του χωριού.

          Κατηφορίζουμε έχοντας υπέροχη θέα του Παγασητικού από ψηλά. Συναντούμε άλλες τέσσερις φορές την άσφαλτο και την ακολουθούμε κάθε φορά για λίγα μέτρα προς τα κάτω, μέχρι να ξαναβρούμε τη συνέχεια του καλντεριμιού, προσέχοντας και τα κόκκινα σημάδια.

         Παρακάτω, διασχίζουμε έναν πρώτο αγροτικό δρόμο και κατόπιν μπαίνουμε σε δεύτερον, τον οποίο ακολουθούμε κατηφορίζοντας προς νότον. Μετά από λίγα μέτρα καλντεριμιού έχουμε διασταύρωση με δρόμο αριστερά. Πιο κάτω, ο δρόμος μας καλύπτεται από τσιμέντο. Προσπερνούμε διασταύρωση με άλλον ανηφορικό δρόμο δεξιά και λίγο παρακάτω αφήνουμε το δρόμο και πάμε αριστερά, σε καλντερίμι που κατηφορίζει προς μια όμορφη ρεματιά με τρεχούμενο νερό.
       Mόλις περάσουμε το ρέμα, το καλντερίμι διχάζεται. Ο δεξιός κλάδος περνά κάτω από την πέτρινη γέφυρα του τρένου και βγαίνει και αυτός στην Άνω Γατζέα. Εμείς εδώ προτιμούμε να πάρουμε τον αριστερό κλάδο που ανεβαίνει, συναντά τις γραμμές και σε εκατό μέτρα φθάνουμε στο σταθμό της Άνω Γατζέας.

Η γέφυρα του τρένου στην Άνω Γατζέα

       Εδώ μπορούμε να κάνουμε μια στάση αναψυχής στο μαγαζάκι του σταθμού και κατόπιν συνεχίζουμε σε καλντερίμι που έρχεται πάνω από τις γραμμές από πέτρινο γεφύρι. Αυτό πιο πάνω βγαίνει στην άσφαλτο και ενώνεται τελικά με τη διαδρομή που ακολουθήσαμε. Εμείς τώρα κατηφορίζουμε περνώντας δίπλα από το μουσείο Ελιάς και τα σπίτια του οικισμού και παρακάτω βγαίνουμε λοξά στην άσφαλτο, λίγο κάτω από την εκκλησία.

Άνω Γατζέα

       Λίγα μέτρα πιο κάτω, το καλντερίμι συνεχίζει περνώντας δίπλα από την ταβέρνα ”Αγγελικό”.  Κατηφορίζοντας με νότια κατεύθυνση, έχουμε το ρέμα δεξιά μας και αριστερά φεύγει διασταύρωση προς το γήπεδο ποδοσφαίρου. Τελικά βγαίνουμε από στενό τσιμεντόδρομο στην κύρια άσφαλτο Βόλου-Καλών Νερών, δίπλα σε ξύλινη πινακίδα προς ”Άγιο Γεώργιο”. Λίγα μέτρα πιο δεξιά βρίσκεται το αρτοποιείο και απέναντί του στη γωνία συνεχίζει προς τα κάτω δρόμος, ο οποίος σε διακόσια μέτρα μας φέρνει στη γραφική παραλία της Κάτω Γατζέας.

Posted in Walk Descriptions | Leave a comment